Porozumienie na Rzecz Dobrych Praktyk w Szczepieniach

Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest

Wyzwania, przed jakimi stajemy obecnie w zakresie budowy zaufania do szczepień ochronnych są jednym z najistotniejszych zagadnień zdrowia publicznego, a ich realizacja leży w szeroko pojętym interesie społecznym. Obecna sytuacja związana z epidemią SARS-CoV-2 uwidoczniła, jak ważna jest profilaktyka oraz planowanie długoterminowych strategii w celu zapewnienia ochrony przed chorobami zakaźnymi.

W 2017 roku Instytut Ochrony Zdrowia powołał Porozumienie na Rzecz Dobrych Praktyk
w Szczepieniach, jako niezależną platformę ekspertów medycznych, klinicystów, osób związanych ze światem nauki oraz przedstawicieli organizacji pacjentów.

Porozumienie na Rzecz Dobrych Praktyk w Szczepieniach: Cel

Celem Porozumienia jest kształtowanie merytorycznej dyskusji nt. szczepień ochronnych. Jego przeznaczeniem jest dotarcie do opinii społecznej, rodziców i osób odpowiedzialnych za tworzenie systemu ochrony zdrowia w Polsce. Przekaz oparty jest o fakty naukowe oraz zgodnych z europejskimi standardami.

Eksperci Porozumienia na Rzecz Dobrych Praktyk w Szczepieniach podjęli dyskusję w obszarze wspierania immunizacji na wszystkich etapach życia. Chodzi nie tylko o szczepienia dzieci (aktualizację kalendarza szczepień), ale także stworzenie kalendarza szczepień osób dorosłych. W przypadku osób dorosłych pod uwagę brane są kliniczne i epidemiologiczne grupy ryzyka. Ważną kwestią, jest problem niskiego zaangażowania personelu medycznego w rekomendację szczepień ochronnych. Epidemia SARS-CoV-2 rozpoczęła szeroką dyskusję w obszarze szczepień i niewątpliwie przyczyniła się do zwiększenia świadomości. Świadomość ta dotyczy zarówno zagrożeń wynikających z zachorowań, jak również korzyści wynikających ze szczepień, zwłaszcza tych populacyjnych.

Kolejnym ważnym punktem w debacie publicznej jest zwiększenie dostępności do szczepień ochronnych. Szersze uprawnienia pielęgniarek i położnych do wykonywania badań kwalifikacyjnych przed szczepieniem może znacząco przyczynić do podniesienia wyszczepialności społeczeństwa, a tym samym do wzrostu poziomu bezpieczeństwa epidemiologicznego. Dodatkowo wprowadzenie opieki farmaceutycznej tj. umożliwienia m.in. wykonywania szczepień przez farmaceutów w aptekach, może odciążyć system opieki zdrowotnej i znacząco ułatwić dostęp do szczepień oraz niewątpliwie podnieść prestiż zawodu farmaceuty, który jeszcze bardziej zaangażuje się w niesienia pomocy pacjentom.

Doskonalenie systemu nadzoru epidemiologicznego, do którego zalicza się: cyfryzacja systemu rejestracji szczepień, rejestr niepożądanych odczynów poszczepiennych, utworzenie Funduszu Kompensacyjnego szczepień ochronnych, usystematyzowanie rejestracji zdarzeń z powodu chorób zakaźnych oraz zwiększenie dyscypliny zgłaszania przypadków chorób zakaźnych, to ważny czynnik w całym procesie tworzenia powszechnego programu szczepień ochronnych.

Głównym wspólnym zadaniem na najbliższy czas to odbudowa zaufania do szczepień ochronnych oraz aktywna współpraca z różnymi środowiskami medycznymi, w celu poprawy edukacji zdrowotnej całego społeczeństwa. Aby jednak tak się stało, niezbędny jest otwarty dialog oraz społeczna debata ze wszystkimi interesariuszami systemu ochrony zdrowia.

Przewlekła chroba nerek

Kurs dla lekarzy POZ

Dołącz do PTMR

Zapraszamy do dołączenia do PTMR, udziału w pracach Sekcji, uczestnictwa w szkoleniach, w tym online.