Pytania wyjściowe [Omówienie literatury do PES] – Edycja V

Nieukończony

Kiedy u pacjenta z cukrzycą typu 2 (nieleczonego ACEI ani antagonistą receptora angiotensynowego) należy rozpocząć kontrolę wydalania albumin z moczem w celu rozpoznania i oceny nefropatii?

Do lekarza rodzinnego zgłosił się 67-letni mężczyzna z rozpoznanymi następującymi chorobami przewlekłymi: przewlekły zespół wieńcowy na podłożu miażdżycowym – stan po NSTEMI ściany dolnej 3 lata temu, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca t.2 leczona metforminą, hiperlipidemia, rozrost guzkowy prostaty. Pacjent jest w dobrym stanie, nadal aktywny zawodowo. Hemoglobina glikowana w najnowszych badaniach wynosi 7,5%. W przypadku tego pacjenta w pierwszej kolejności, celem intensyfikacji leczenia cukrzycy i uzyskania efektu kardioprotekcyjnego, należy rozważyć zalecenie stosowania:
1) antagonisty kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2);
2) analogu GLP-1;
3) pochodnej sulfonylomocznika;
4) akarbozy;
5) mieszanek insulinowych.
Prawidłowa odpowiedź to:

Wskaż fałszywe stwierdzenie:

1. W momencie rozpoznania cukrzycy lekarz rodzinny musi skierować pacjenta na konsultację:
   1) okulistyczną; 2) nefrologiczną; 3) neurologiczną; 4) kardiologiczną;5) endokrynologiczną.
   Prawidłowa odpowiedź to:

W początkowym leczeniu cukrzycy typu 2, u chorego z chorobą układu sercowo-naczyniowego na podłożu miażdżycowym, oprócz metforminy należy rozważyć zastosowanie: