Prawidłowe określenie poziomu refundacji wymaga korzystania z aktualnych i oficjalnych źródeł informacji. W codziennej praktyce klinicznej szczególnie pomocne są:
- Aktualne obwieszczenie refundacyjne Ministra Zdrowia podstawowe i nadrzędne źródło informacji dotyczących leków refundowanych, poziomów odpłatności, wskazań objętych refundacją oraz warunków ordynacji.
- Narzędzie Centrum e-Zdrowia (CeZ) rozwiązanie wspierające lekarzy w weryfikacji poziomu refundacji leków, wyrobów medycznych oraz środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Umożliwia szybkie sprawdzenie odpłatności i wskazań refundacyjnych. Rozwiązanie jest obecnie w trakcie wdrażania.
- Podpowiedzi dostępne w systemie gabinet.gov.pl podczas wystawiania e-recept system prezentuje informacje wspomagające dobór właściwego poziomu odpłatności oraz refundowanych wariantów produktu leczniczego. Rozwiązanie jest obecnie w trakcie wdrażania.
Należy pamiętać, że wykazy refundacyjne podlegają regularnym aktualizacjom, dlatego każdorazowo konieczna jest weryfikacja danych zgodnie z aktualnie obowiązującym obwieszczeniem Ministra Zdrowia.
Lekarz wystawiający receptę refundowaną powinien zadbać o właściwe udokumentowanie podstaw refundacji w dokumentacji medycznej pacjenta. Dokumentacja powinna umożliwiać jednoznaczne potwierdzenie, że w dniu wystawienia recepty pacjent spełniał kryteria refundacyjne określone w obowiązującym obwieszczeniu Ministra Zdrowia.
W dokumentacji zaleca się uwzględnienie w szczególności:
- rozpoznania będącego podstawą ordynacji leku,
- wskazania refundacyjnego,
- wyników badań lub konsultacji uzasadniających terapię,
- chorób współistniejących,
- informacji o szczególnych uprawnieniach pacjenta, jeśli mają wpływ na poziom odpłatności.
Należy pamiętać, że brak odpowiedniego wpisu, niepełna dokumentacja lub niewystarczające uzasadnienie zastosowanej refundacji mogą skutkować zakwestionowaniem recepty podczas kontroli NFZ, a w konsekwencji żądaniem zwrotu nienależnie przyznanej refundacji.
Podczas wystawiania recepty lekarz określa poziom odpłatności pacjenta zgodnie z aktualnym obwieszczeniem refundacyjnym Ministra Zdrowia oraz wskazaniami refundacyjnymi dla danego leku.
Podstawowe oznaczenia odpłatności to:
- B – lek bezpłatny,
- R – odpłatność ryczałtowa,
- 30% / 50% – częściowa odpłatność pacjenta,
- 100% – pełna odpłatność za lek.
W praktyce należy pamiętać, że:
- wpisanie oznaczenia „P” oznacza najniższą możliwą odpłatność dla pacjenta,
- jeśli lek ma być wydany pełnopłatnie, należy wpisać „X” lub „100%”,
- brak oznaczenia odpłatności skutkuje wydaniem leku z najwyższą odpłatnością refundacyjną przewidzianą dla danego preparatu,
- refundacja przysługuje wyłącznie przy ordynacji zgodnej ze wskazaniami refundacyjnymi.
Na recepcie mogą być również oznaczane dodatkowe uprawnienia pacjenta, m.in.:
-
- S – pacjenci po 65. roku życia,
- IB / IW – inwalidzi wojenni i wojskowi,
- ZK – Zasłużeni Honorowi Dawcy Krwi lub Przeszczepu,
- C – kobiety w ciąży,
- DZ - dzieci i młodzież do 18 r.ż.
- DN – nieubezpieczone osoby do ukończenia 18. roku życia,
- CN – nieubezpieczone kobiety w okresie ciąży, porodu lub połogu.
System gabinet.gov.pl może wyświetlać podpowiedzi dotyczące refundacji, jednak odpowiedzialność za prawidłowe oznaczenie recepty pozostaje po stronie lekarza.
Przed wystawieniem recepty lub kwalifikacją pacjenta do szczepienia należy zweryfikować, czy dane świadczenie nie zostało już wcześniej zrealizowane. Pozwala to ograniczyć ryzyko pomyłek, dublowania terapii oraz nieprawidłowości związanych z refundacją.
W codziennej praktyce pomocne są informacje dostępne w:
- Internetowym Koncie Pacjenta (IKP),
- historii e-recept,
- systemie e-Zdrowie,
- dokumentacji medycznej pacjenta.
W przypadku szczepień szczególnie istotna jest weryfikacja liczby podanych dawek, dat realizacji oraz rodzaju zastosowanego preparatu.
Udokumentowanie przeprowadzonej weryfikacji w dokumentacji medycznej może mieć znaczenie podczas kontroli NFZ oraz stanowi element zwiększający bezpieczeństwo farmakoterapii i ciągłości leczenia pacjenta.
