PTMR - Kalendarz szczepień II

Zgodnie z ESC u pacjentów z niewydolnością serca należy rozważyć szczepienie przeciw grypie w celu zmniejszenia ryzyka hospitalizacji związanych z HF - klasa zaleceń IIa. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne wskazuje, że u osób z cukrzycą zakażenie wirusem grypy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem hospitalizacji i zgonu, a szczepienie może istotnie zmniejszać to ryzyko, dlatego zaleca się coroczne szczepienie dzieci powyżej 6. miesiąca życia oraz osób dorosłych. GINA zaleca, aby osoby z astmą były na bieżąco ze szczepieniem przeciw grypie zgodnie z lokalnymi zaleceniami. GOLD wskazuje, że szczepienie przeciw grypie u osób z POChP zmniejsza częstość zakażeń dolnych dróg oddechowych.

Zgodnie z ESC u pacjentów z niewydolnością serca należy rozważyć szczepienie przeciw pneumokokom w celu zmniejszenia ryzyka hospitalizacji związanych z HF - klasa zaleceń IIa. Według Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego szczepienie przeciw pneumokokom jest zalecane wszystkim dorosłym osobom z cukrzycą. GINA wskazuje, że osoby z astmą powinny być na bieżąco ze szczepieniem przeciw pneumokokom zgodnie z lokalnymi zaleceniami dla danej grupy wiekowej. GOLD podkreśla, że szczepienie przeciw pneumokokom u osób z POChP zmniejsza częstość zakażeń dolnych dróg oddechowych.

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca osobom z cukrzycą szczepienie przeciw COVID-19, w tym przyjmowanie dawek przypominających zgodnie z aktualnym schematem, ze względu na zwiększone ryzyko ciężkiego przebiegu zakażenia SARS-CoV-2. GINA wskazuje, że osoby z astmą powinny być na bieżąco ze szczepieniem przeciw COVID-19, szczególnie że ciężkie zaostrzenia astmy, niedawne stosowanie doustnych glikokortykosteroidów lub hospitalizacja z powodu astmy zwiększają ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19. GOLD zaleca, aby osoby z POChP były szczepione przeciw COVID-19 zgodnie z krajowymi rekomendacjami.

W uzasadnionych przypadkach zagrożenia przedwczesnym porodem - po ukończeniu 20. tygodnia ciąży, w schemacie jednodawkowym

GINA wskazuje, że osoby z astmą powinny być na bieżąco ze szczepieniem przeciw krztuścowi zgodnie z lokalnymi zaleceniami. GOLD rekomenduje szczepienie Tdap/dTaP/dTPa przeciw krztuścowi, tężcowi i błonicy u osób z POChP, które nie były szczepione w okresie adolescencji.

Szczepienie zaleca się osobom nieszczepionym, które nie chorowały wcześniej na ospę wietrzną.
Schemat:
2 dawki w odstępie co najmniej 6 tygodni.

U kobiet planujących ciążę należy zachować co najmniej 4 tygodnie odstępu między ostatnią dawką szczepionki a zajściem w ciążę.

Według Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego osoby nieuodpornione, czyli takie, które nie chorowały na ospę wietrzną i nie były wcześniej szczepione, powinny zostać zaszczepione przeciw ospie wietrznej.

Schemat:
2 dawki w odstępie co najmniej 6 tygodni.

Według Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego osoby nieuodpornione, czyli takie, które nie chorowały na ospę wietrzną i nie były wcześniej szczepione, powinny zostać zaszczepione przeciw ospie wietrznej.

Schemat:
2 dawki w odstępie co najmniej 6 tygodni.

Szczepienie zaleca się osobom nieszczepionym, które nie chorowały wcześniej na ospę wietrzną.
Schemat:
2 dawki w odstępie co najmniej 6 tygodni.

Szczepienie jest przeciwwskazane, jeżeli liczba limfocytów CD4 wynosi <200/mm³.

Szczepienie zaleca się osobom nieszczepionym, które nie chorowały wcześniej na ospę wietrzną.
Schemat:
2 dawki w odstępie co najmniej 6 tygodni.

Szczepienie można rozważyć po co najmniej 24 miesiącach od przeszczepienia komórek krwiotwórczych.

W przypadku planowanego przeszczepu szczepienie powinno być zakończone minimum 4 tygodnie przed przeszczepem.

U osób które przebyły ospę wietrzną.

Według Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego szczepienie przeciw półpaścowi należy szczególnie rozważyć u osób po 50. roku życia, ponieważ wiek istotnie zwiększa ryzyko zachorowania oraz wystąpienia długo utrzymującej się neuralgii popółpaścowej. GOLD wskazuje również na rutynowe stosowanie szczepienia przeciw półpaścowi u osób z POChP.

Drugą dawkę należy podać po 2-6 miesiącach od pierwszej. W szczególnych sytuacjach, np. przed leczeniem onkologicznym lub terapią powodująca upośledzenie odporności, odstęp można skrócić do 4 tygodni.

U osób które przebyły ospę wietrzną.

Według Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego szczepienie przeciw półpaścowi należy szczególnie rozważyć u osób po 50. roku życia, ponieważ wiek istotnie zwiększa ryzyko zachorowania oraz wystąpienia długo utrzymującej się neuralgii popółpaścowej. GOLD wskazuje również na rutynowe stosowanie szczepienia przeciw półpaścowi u osób z POChP.

Drugą dawkę należy podać po 2-6 miesiącach od pierwszej. W szczególnych sytuacjach, np. przed leczeniem onkologicznym lub terapią powodująca upośledzenie odporności, odstęp można skrócić do 4 tygodni.

U osób które przebyły ospę wietrzną.

Drugą dawkę należy podać po 2-6 miesiącach od pierwszej. W szczególnych sytuacjach, np. przed leczeniem onkologicznym lub terapią powodująca upośledzenie odporności, odstęp można skrócić do 4 tygodni.

Przeciwwskazana jest żywa szczepionka przeciw półpaścowi - Zostavax(niedostępna w Polsce)

U osób, które kwalifikują się do szczepienia ze względu na wiek - 18–26 lat oraz 27–45 lat w ramach wspólnej decyzji z lekarzem.

U osób w wieku 15 lat i starszych szczepienie przeciw HPV realizuje się w schemacie 3-dawkowym.
Cervarix - szczepionka 2-walentna (przeciw typom HPV 16 i 18).
Zalecany schemat szczepienia:
0, 1 miesiąc , 6 miesięcy.

Gardasil 9 - szczepionka 9-walentna (przeciw typom HPV 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58). Zalecany schemat szczepienia:
0, 2 miesiące, 6 miesięcy.

U osób nieszczepionych, które nie chorowały wcześniej na odrę, świnkę lub różyczkę zaleca się podanie 2 dawek szczepionki MMR.

Zgodnie z ChPL M-M-RVAXPRO druga dawka jest przeznaczona dla osób, które mogły nie odpowiedzieć na pierwszą dawkę; można ją podać co najmniej 4 tygodnie po pierwszej dawce, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

U kobiet planujących ciążę należy zachować co najmniej 4 tygodnie odstępu między ostatnią dawką szczepionki a zajściem w ciążę.

U osób nieszczepionych, które nie chorowały wcześniej na odrę, świnkę lub różyczkę zaleca się podanie 2 dawek szczepionki MMR.

Zgodnie z ChPL M-M-RVAXPRO druga dawka jest przeznaczona dla osób, które mogły nie odpowiedzieć na pierwszą dawkę; można ją podać co najmniej 4 tygodnie po pierwszej dawce, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

U osób nieszczepionych, które nie chorowały wcześniej na odrę, świnkę lub różyczkę zaleca się podanie 2 dawek szczepionki MMR.

Zgodnie z ChPL M-M-RVAXPRO druga dawka jest przeznaczona dla osób, które mogły nie odpowiedzieć na pierwszą dawkę; można ją podać co najmniej 4 tygodnie po pierwszej dawce, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Szczepienie jest przeciwwskazane, jeżeli liczba limfocytów CD4 wynosi <200/mm³.

U osób dotychczas nieszczepionych przeciw poliomyelitis.

Schemat szczepienia:
0, 1–2 miesiące, 6–12 miesięcy

U osób dotychczas nieszczepionych przeciw poliomyelitis.

Schemat szczepienia:
0, 1–2 miesiące, 6–12 miesięcy

Szczepienie przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu zaleca się osobom narażonym na kontakt z kleszczami, m.in. pracownikom leśnym, rolnikom, funkcjonariuszom straży pożarnej i granicznej, wojsku oraz osobom często podejmującym aktywność na świeżym powietrzu. Zalecane jest także młodzieży odbywającej staże i praktyki zawodowe w terenie.

Szczepienie podstawowe obejmuje 3 dawki.
Schemat klasyczny:
0, 1-3 miesiące, 9-12 miesięcy
Schemat przyspieszony:
0, 14 dni, 9-12 miesięcy
Schemat szybki:
0, 7 dni, 21 dni

Ze względu na szybsze zanikanie odporności u osób starszych odstęp między kolejnymi dawkami przypominającymi należy skrócić do 3 lat: u osób po 49. roku życia w przypadku szczepionki Encepur Adults oraz u osób powyżej 60. roku życia w przypadku szczepionki FSME-IMMUN 0,5 ml.

Bexsero - meningokoki grupy B
2 dawki w odstępie co najmniej 1 miesiąca.

NeisVac-C - meningokoki grupy C
1 dawka szczepionki.

Nimenrix, Menveo lub MenQuadfi - meningokoki grup A, C, W-135 i Y
1 dawka szczepionki.

Szczepienie przeciw WZW typu A zaleca się szczególnie osobom wyjeżdżającym do krajów o wysokiej lub pośredniej endemiczności zakażeń HAV, pracownikom produkcji i dystrybucji żywności, osobom pracującym przy usuwaniu odpadów i nieczystości oraz pracownikom medycznym, zwłaszcza oddziałów zakaźnych, gastroenterologicznych i pediatrycznych.

AVAXIM / HAVRIX Adult
Szczepienie obejmuje 1 dawkę podstawową oraz dawkę uzupełniającą dla uzyskania długotrwałej ochrony.
Schemat:
0, 6-12 miesięcy
Dawkę uzupełniającą najlepiej podać po 6-12 miesiącach od pierwszej dawki. Może być jednak podana później: do 36 miesięcy w przypadku AVAXIM oraz do 5 lat w przypadku HAVRIX Adult.

Twinrix Adult - WZW typu A + WZW typu B
Szczepionka skojarzona, zapewniająca ochronę jednocześnie przed WZW typu A i WZW typu B.
Schemat standardowy:
0, 1 miesiąc, 6 miesięcy
Schemat przyspieszony:
0, 7 dni, 21 dni, 12 miesięcy

W schemacie przyspieszonym po trzech dawkach podanych w dniach 0, 7 i 21 zaleca się podanie czwartej dawki po 12 miesiącach od pierwszej dawki.