U osób 60+ zaleca się szczepionkę wysokodawkową ze względu na immunosenescencję, czyli związane z wiekiem osłabienie odpowiedzi immunologicznej.

U dorosłych z grup ryzyka do 65 roku życia można zastosować schemat PCV13 + PPSV23, z odstępem co najmniej 8 tygodni. Alternatywnie można podać 1 dawkę PCV20 lub 1 dawkę PCV21.

Szczepienie przeciw pneumokokom zaleca się osobom 19–49 lat z czynnikami ryzyka, m.in. z cukrzycą, przewlekłymi chorobami serca, płuc lub nerek, wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego, implantem ślimakowym lub planowanym jego wszczepieniem, brakiem śledziony lub jej dysfunkcją, zaburzeniami odporności, po przeszczepieniu, z chorobami układu krwiotwórczego, a także osobom uzależnionym od alkoholu i palącym papierosy.

U dorosłych z grup ryzyka do 65 roku życia można zastosować schemat PCV13 + PPSV23, z odstępem co najmniej 8 tygodni. Alternatywnie można podać 1 dawkę PCV20 lub 1 dawkę PCV21.

U osób 65+ schemat PCV13 + PPSV23 wymaga odstępu co najmniej 1 roku. Alternatywnie można podać 1 dawkę PCV20 lub 1 dawkę PCV21.

Szczepienie przeciw COVID-19 zaleca się szczególnie osobom ze zwiększonym ryzykiem ciężkiego przebiegu zakażenia, m.in. z cukrzycą, przewlekłymi chorobami układu krążenia lub oddechowego, przewlekłą chorobą nerek, otyłością, chorobą nowotworową, zaburzeniami neurorozwojowymi, niedoborami odporności, a także osobom palącym tytoń, kobietom w ciąży oraz mieszkańcom domów opieki.

W sezonie 2025/2026 szczepienia osób w wieku 12 lat i starszych realizowane są jednodawkową szczepionką Spikevax LP.8.1 w dawce 50 mikrogramów – 1 dawka 0,5 ml.
U osób z ciężkim niedoborem odporności kolejna dawka może być podana po minimum 2 miesiącach od poprzedniego szczepienia; decyzję o takim postępowaniu podejmuje lekarz.

W sezonie 2025/2026 szczepienia osób w wieku 12 lat i starszych realizowane są jednodawkową szczepionką Spikevax LP.8.1 w dawce 50 mikrogramów – 1 dawka 0,5 ml.
U osób z ciężkim niedoborem odporności kolejna dawka może być podana po minimum 2 miesiącach od poprzedniego szczepienia; decyzję o takim postępowaniu podejmuje lekarz.

Szczepienie przeciw RSV w wieku 50-59 lat zaleca się szczególnie osobom ze zwiększonym ryzykiem ciężkiego przebiegu zakażenia, m.in. z chorobami serca, płuc, przewlekłą chorobą nerek, cukrzycą, niedoborami odporności np. w trakcie leczenia choroby nowotworowej lub po przeszczepie oraz osobom mieszkającym w domach opieki.

Szczepienie przeciw RSV u osób w wieku 60 lat i starszych podaje się jednorazowo, niezależnie od obecności chorób współistniejących.

Kobietom w ciąży po ukończeniu 27. do 36. tygodnia ciąży, a w uzasadnionych przypadkach zagrożenia przedwczesnym porodem - po ukończeniu 20. tygodnia ciąży, w schemacie jednodawkowym.

Szczepienie zalecane osobom dorosłym pojedynczą dawkę przypominającą co 10 lat zamiast dawki przypominającej szczepionki błoniczo-tężcowej (Td).

Szczepienie zaleca się osobom, które nie chorowały na daną chorobę i nie były wcześniej szczepione.
2 dawki w odstępie co najmniej 6 tygodni.

Szczepienie przeciw półpaścowi zaleca się osobom w wieku 19-49 lat z niedoborami odporności, przewlekłymi chorobami serca, płuc, wątroby lub nerek, chorobami autoimmunologicznymi, cukrzycą oraz depresją.

Drugą dawkę należy podać po 2-6 miesiącach od pierwszej. W szczególnych sytuacjach, np. przed leczeniem onkologicznym lub terapią powodująca upośledzenie odporności, odstęp można skrócić do 4 tygodni.

Szczepienie jest szczególnie zalecane osobom po 50. roku życia, ponieważ wiek stanowi najważniejszy czynnik ryzyka półpaśca, a ryzyko zachorowania rośnie wraz z wiekiem.

Drugą dawkę należy podać po 2-6 miesiącach od pierwszej. W szczególnych sytuacjach, np. przed leczeniem onkologicznym lub terapią obniżającą odporność, odstęp można skrócić do 4 tygodni.

U osób w wieku 15 lat i starszych szczepienie przeciw HPV realizuje się w schemacie 3-dawkowym.

Cervarix - szczepionka 2-walentna (przeciw typom HPV 16 i 18).
Zalecany schemat szczepienia:
0, 1 miesiąc , 6 miesięcy.

Gardasil 9 - szczepionka 9-walentna (przeciw typom HPV 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58).
Zalecany schemat szczepienia:
0, 2 miesiące, 6 miesięcy.

U osób wcześniej nieszczepionych, które nie chorowały na odrę, zaleca się podanie 2 dawek szczepionki MMR.
Zgodnie z ChPL M-M-RVAXPRO druga dawka jest przeznaczona dla osób, które mogły nie odpowiedzieć na pierwszą dawkę; można ją podać co najmniej 4 tygodnie po pierwszej dawce, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Szczepienie przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu zaleca się osobom narażonym na kontakt z kleszczami, m.in. pracownikom leśnym, rolnikom, funkcjonariuszom straży pożarnej i granicznej, wojsku oraz osobom często podejmującym aktywność na świeżym powietrzu. Zalecane jest także młodzieży odbywającej staże i praktyki zawodowe w terenie.

Szczepienie podstawowe obejmuje 3 dawki.
Schemat klasyczny:
0, 1-3 miesiące, 9-12 miesięcy
Schemat przyspieszony:
0, 14 dni, 9-12 miesięcy
Schemat szybki:
0, 7 dni, 21 dni

Ze względu na szybsze zanikanie odporności u osób starszych odstęp między kolejnymi dawkami przypominającymi należy skrócić do 3 lat: u osób po 49. roku życia w przypadku szczepionki Encepur Adults oraz u osób powyżej 60. roku życia w przypadku szczepionki FSME-IMMUN 0,5 ml.

Bexsero - meningokoki grupy B
2 dawki w odstępie co najmniej 1 miesiąca.
NeisVac-C - meningokoki grupy C
1 dawka szczepionki.
Nimenrix, Menveo lub MenQuadfi - meningokoki grup A, C, W-135 i Y
1 dawka szczepionki.

Bexsero - meningokoki grupy B
2 dawki w odstępie co najmniej 1 miesiąca.
NeisVac-C - meningokoki grupy C
1 dawka szczepionki.
Nimenrix, Menveo lub MenQuadfi - meningokoki grup A, C, W-135 i Y
1 dawka szczepionki.

Szczepienie przeciw meningokokom zaleca się osobom ze zwiększonym ryzykiem zakażenia, m.in. po bliskim kontakcie z chorym lub materiałem zakaźnym, przebywającym w zbiorowiskach, podróżującym oraz osobom z niedoborami odporności, dysfunkcją śledziony, HIV, chorobami przewlekłymi, nowotworami lub leczonym immunosupresyjnie.

Szczepienie przeciw WZW typu A zaleca się szczególnie osobom wyjeżdżającym do krajów o wysokiej lub pośredniej endemiczności zakażeń HAV, pracownikom produkcji i dystrybucji żywności, osobom pracującym przy usuwaniu odpadów i nieczystości oraz pracownikom medycznym, zwłaszcza oddziałów zakaźnych, gastroenterologicznych i pediatrycznych.
AVAXIM / HAVRIX Adult
Szczepienie obejmuje 1 dawkę podstawową oraz dawkę uzupełniającą dla uzyskania długotrwałej ochrony.
Schemat:
0, 6-12 miesięcy
Dawkę uzupełniającą najlepiej podać po 6-12 miesiącach od pierwszej dawki. Może być jednak podana później: do 36 miesięcy w przypadku AVAXIM oraz do 5 lat w przypadku HAVRIX Adult.
Twinrix Adult - WZW typu A + WZW typu B
Szczepionka skojarzona, zapewniająca ochronę jednocześnie przed WZW typu A i WZW typu B.
Schemat standardowy:
0, 1 miesiąc, 6 miesięcy
Schemat przyspieszony:
0, 7 dni, 21 dni, 12 miesięcy
W schemacie przyspieszonym po trzech dawkach podanych w dniach 0, 7 i 21 zaleca siępodanie czwartej dawkipo 12 miesiącach od pierwszej dawki.

Podstawowe szczepienie u dorosłych obejmuje 3 dawki.
Schemat standardowy:
0, 1 miesiąc, 6 miesięcy
U osób z zaburzeniami odporności lub przewlekłą chorobą nerek może być konieczny schemat 4-dawkowy.
Schemat rozszerzony:
0, 1 miesiąc, 2 miesiące, 12 miesięcy
U zdrowych osób dorosłych nie ma potrzeby rutynowego podawania dawek przypominających. U pacjentów z niedoborami odporności, cukrzycą, chorobą nowotworową w trakcie leczenia immunosupresyjnego lub zaawansowaną chorobą nerek może być wskazana kontrola przeciwciał anty-HBs po szczepieniu. Przy zbyt niskim mianie przeciwciał zaleca się podanie dawek przypominających.